یاس بارانی
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
می خواهم برگردم به روزهای کودکی،
آن زمان ها که : پدر تنها قهرمان بود...
عشــق، تنـــها در آغوش مادر خلاصه میشد...
والاترین نــقطه ى زمین، شــانه های پـدر بــود ...
بدتـرین دشمنانم، خواهر و برادر های خودم بودند...
تنــها دردم، زانو های زخمـی ام بودند...
تنـها چیزی که میشکست، اسباب بـازیهایم بـود...
و معنای خداحافـظ، تا فردا بود...!
روحت شاد و یادت گرامی «فیلسوف دیوانه»
برچسب: شعرهای ناب حسین پناهی,اشعار ناب حسین پناهی,شعرهای ناب از حسین پناهی,شعر ناب از حسین پناهی,
نویسنده: علی امینی